Owoc ten pojawił się w latach dziewięćdziesiątych, była to kusząca nowinka, jednak niewiele osób się przekonało do tego owocu. Są dość drogie nie ma co ukrywać ale posiadają sporo plusów. Kiwi pochodzi z Chin podobno właśnie tam odkrył je jakiś botanik podróżnik z europy i przywiózł tu ich nasiona. Jedna została ona tu potraktowana jako roślina ozdobna. Dopiero w 1910 roku w Nowej Zelandii potraktowano roślinę tą jako drzewko owocowe. Do dziś rosną tam i smakują wybornie.  Te brązowe owoce wielkości jajka porośnięte drobnymi włoskami przypominały Nowozelandczykom ptaki kiwi ? narodowy symbol ich kraju. I nazwano tak te owoce a wcześniej nosiły nazwę aktynida. Nazwa przyjęła się we wszystkich językach świata co nie jest tak proste.  Ja bym powiedział że smakowo jest to skrzyżowanie agrestu, melona z truskawką. Teraz jest już uprawiana w wielu miejscach na świecie.  W naszym kraju występuję przeważnie te z nowej Zelandii ale także pojawiają się z Włoch i Grecji. Owoce te można przechowywać nawet przez sześć miesięcy, dojrzałe owoce pod delikatnym naciskiem uginają się. Substancje zawarte w kiwi powodują że np. galaretka z dodatkiem tego owocu się nie zsiądzie. Owoce można stosować do sałatek np. z kurczakiem lub łososiem.

Znane już były starożytnym, gdyż wzmianki o nich można znaleźć w hieroglifach a także w Starym Testamencie. Nawet jest o nich pewna legenda pochodząca ze starożytnej Grecji. Chodzi o0 to że jedna kobieta gdy jej kochanek wyjechał na wojnę zamieniła się w drzewo migdałowca.  A jak on wrócił to rzucił się do stóp drzewa i zalał je łzami  wtedy drzewo rozkwitom delikatnymi białymi kwiatami, stając się symbolem miłości. Niektórzy twierdzą że mają one także moc płodności, odganiają pioruny, a także uśmierzają ból zęba, ale też przynoszą szczęście. Są regiony Polski gdzie po dziś dzień wkłada się migdały do pączków w tłusty czwartek. Ten kto trafi na taki pączek ma mieć pomyślny rok. Owoce te stanowią jedną z najzdrowszych przekąsek, jednocześnie trzeba pamiętać że są dość kaloryczne. Bogate w tłuszcz są bardzo przyjazne naszemu organizmowi, większość z nich to tłuszcze nie nasycone łącznie z kwasem alfa linolenowym, który obniża zły cholesterol a płodności zdrowy.  Pamiętając że chodzi o migdały które nie zostały poddane obróbce termicznej. Są one kopalnią witamin przede wszystkim E, chronią nasz organizm przed wolnymi rodnikami, wpływając na starzenie naszego organizmu. Zawarty w nich błonnik poprawia pracę jelit i przyśpiesza przemianę materii. W migdałach jest jeszcze sporo magnezu, potasu, żelaza, wapnia i fosforu. Zawierają też białko więc powinny być ważnym składnikiem diety wegetariańskiej. Nazywane są sekretem młodości niezastąpione bywają w kuchni.

Pierwsze świeże warzywa prosto z grządki, zaliczają się do nich przede wszystkim: rzodkiewki, dymki, marchewki, sałata, młoda kapusta, buraczki, szpinak. Wprawdzie są one dostępne cały rok ale właśnie wiosną smakują najlepiej, dlaczego tak jest? Bo te najlepiej smakujące pochodzą z upraw gruntowych, swój smak zawdzięczają słońcu i wartościom odżywczym znajdującym się w glebie. Powoduje to że to prawdziwa kopalnia witamin i minerałów których nam po zimie brakuje. Udając się na zakupy warto wybierać te mniejsze warzywa, będzie większa pewność że nie są sztucznie pędzone chemikaliami. W przeciwieństwie do dorodnych okazów o intensywnych kolorach. Ważne też są sprężyste liście, jędrna skórka, ich twardość.  Młode warzywa najlepiej spożywać na surowo w postaci sałatek, surówek a także jako dodatki do kanapek. Można je gotować na parze a nawet piec. Jeśli musimy je przechowywać w lodówce to nigdy w foliowych torebkach, najlepiej w szufladzie przełożonej pergaminem lub płótnie. Rośliny korzeniowe warto też obrać gdyż w skórce znajduje się wiele zanieczyszczeń. Zawierają one sporo witamin i soli mineralnych, rzodkiewki zawierają dużo wapnia i sodu. W sałacie z kolei znajduje się dużo witamin A i C. Podobnie jak w kapuście i wielu innych więc nie zapominajmy o tym doskonałym źródłem witamin.

Odwieczne pytanie czy to seler czy to por, wiele osób myli te warzywa. A przecież wiadomo że doskonale nadaje się on do dań. Wielu z nas uważa że to bulwa przypominająca pietruszkę, można ją używać do zup, sałatek. Nie jest to zbyt popularne a zarazem uznane warzywo w naszym kraju. Choć jeśli chodzi o warzywa korzeniowe to kryje najwięcej magnezu i więcej witaminy C niż nie jeden cytrus.  Podobnie jest z selerem naciowym wzmianki o nim pojawiły się już w starej literaturze Homera. Starożytni przypisywali mu wartości lecznicze szczególnie jego nasiona były stosowane moczopędnie i jako afrodyzjak. Z selera naciowego wykorzystamy wszystko nie sposób zmarnować czegokolwiek, można na surowo zjeść cienkie łodyżki i liście, a grubsze można ugotować. Krojąc niewielkie kawałki i wrzucając do gotującego się bulionu możemy dodać roztopione masło i tartą bułkę. Można go przyrządzić także jako wykwintne danie w sosie holenderskim. Jak wiadomo niezastąpiony jest w bukiecie surówek, doskonale komponuje się z owocami i warzywami np. z ananasem, marchwią, orzechami włoskimi. Natkę selera możemy posiekać i wykorzystać do posypania potraw tak jak to robimy z pietruszka. Wykonanie surówki: umyć warzywo i posiekać na trzy centymetrowe odcinki, włożyć do salaterki, dorzucić trochę rodzynek, zetrzeć grubo żółty ser i też dorzucić, dodać kawałki wędzonego kurczaka i wymieszać z majonezem, doprawić do smaku.

Nie doceniane przez wielu ludzi są prawdziwą skarbnicą witamin. Szczególnie po osłabieniu naszego organizmu nie sprzyjającą aura powinniśmy się nimi zainteresować.  Zacznijmy od kiełek lucerny, jest to fantastyczne źródło żelaza, zapewnia dużo energii i wigoru. Znane już w starożytności były spożywane przez wojów.  Zawiera ona także cenną witaminę B12 szczególnie ważną w diecie wegetariańskiej. Kolejne na liście to kiełki soczewicy, są one polecane szczególnie kobieta w ciąży gdyż zawierają kwas foliowy który pomaga kształtować układ nerwowy dziecka. Ich smak jest delikatny, nadają się do spożywania zarówno na surowo jak i do stosowania w sałatkach. Bardzo smaczna jest sałatka w której zestawiono smak kiełek lucerny z pieprznymi kiełkami rzodkiewki. Te ostatnie mają bardzo dobry wpływ na nasze włosy i paznokcie. Warto zetrzeć na grubej tarce marchew, dodać pokrojoną w kostkę pomarańczę dodać garść mieszanych kiełków, dodać jogurt naturalny i wymieszać. Są znakomitym dodatkiem do chińszczyzny, jajecznicy, spaghetti i twarożków. Wpływają na cerę włosy i na cały organizm. Zawarte w nich flawonidy ułatwiają trawienie co sprzyja w walce z niepotrzebnymi kilogramami. Można założyć domową hodowlę kiełków co zapewni nam dostęp do świeżych roślin. Są nawet specjalne piętrowe naczynia do hodowli zwane kiełkownikami.

Większość z nas podobnie spędza cały dzień: większość czasu w pracy w jednej pozycji, potem do wieczora na nogach to tu to tam. Szczególnie u kobiet gdy masę czasu spędzają przy kuchni. Takie sytuacje szkodzą nogom. Jak wiemy skłonność do żylaków jest dziedziczna ale wystarczy nie dbać odpowiednio o nogi by się ich nabawić. Co sprzyja żylakom? Przede wszystkim długie siedzenie, należy pamiętać że nogi bardzo nie lubią monotonii. Gdy mamy siedzącą pracę, warto czasem wstać by rozprostować nogi, warto też pamiętać iż zakładanie nogi na nogę blokuje przepływ krwi a to także sprzyja żylakom. I jak wiadomo ruch zarówno spacer jak i bieganie jest tu jak najbardziej porządne. Mięśnie podczas ruchu masują żyły i pobudzają krążenie.Podobnie sprawa wygląda przy chodzeniu w obcasach jak i używanie skarpet o mocnych ściągaczach które pozostawiają ślad na naszej skórze. Zrezygnuj z tego dla swojego dobra. Natomiast jeśli np twoja praca wymaga chodzenia w butach na wysokim obcasie: zdejmij buty, dyskretnie trzymając stopy pod biurkiem, warto też stosować różnego typu preparaty z lescyną. Preparaty te poprawiają napięcie żył i uszczelniają naczynia krwionośne.

Wiele osób także ma uczucie ociężałych nóg, do tego często spuchnięte i czerwone kostki. Jedną z przyczyn może być puszysta figura, dodatkowe kilogramy to spory wysiłek dla naszych nóg, nie jest to łatwe ale warto zrzucić trochę nadwagi. Należy także pamiętać że sól zatrzymuje wodę w organizmie, a to sprzyja opuchliźnie. Warto więc zrezygnować z zbyt słonego jedzenia. Na dolegliwości preparaty z miłorzębem japońskim, a także trzymanie nóg w górze.