Zawał mięśnia serca jest powodowany niedokrwieniem w wyniku zamknięcia jednej lub więcej tętnic wieńcowych. Winny takiego stanu jest zakrzep lub zator, ten drugi rzadziej. Zakrzep najczęściej powstaje na blaszce miażdżycowej, gdy ona uległa pęknięciu. W miejscu uszkodzenia zaczynają odkładać się płytki krwi. Jest ich coraz więcej, z czasem powstaje czop, który zatyka światło tętnicy. Zaczynają pojawiać się objawy i SA one bardzo podobne do choroby niedokrwiennej. Chory odczuwa ostry ból, towarzyszą mu poty, niepokój, zaburzenia rytmu serca, spadek ciśnienia tętniczego w niektórych sytuacjach nawet utrata przytomności. Diagnozę zawału serca stawia się na podstawie objawów i badań dodatkowych. Zaliczamy do nich EKG, ustalenie poziomu topoliny I, enzymów sercowych – CPK, CK-MB. Dopiero kolejny etap diagnostyki obejmuje koronarografię. Dzięki niej można znaleźć niedrożność. Leczenie to przede wszystkim jak najszybsze udrożnienie naczyń krwionośnych oraz założenie stenów. Zapobiegną one podobnym incydentom w przyszłości. Pacjent po zawale jest przez kilka dni a nawet kilka tygodni monitorowany w sali R. Jest on w tym czasie leczony farmakologicznie. Ważnym elementem jest jak najszybsze podawanie leków przeciwpłytkowych które hamują zdolność płytek krwi do tworzenia skrzepu. Podstawowym lekiem stosowanym w tej sytuacji jest kwas acetylosalicylowy ASA, powinien on być podany jak najszybciej po pierwszych oznakach zawału. Kwas ten w znacznym stopniu zmniejsza ryzyko wystąpienia kolejnego zawału serca i udaru niedokrwiennego mózgu. Wszystko dzięki temu, że płytki mają mniejszą zdolność do tworzenia skrzepów na uszkodzonych blaszkach miażdżycowych. Lek z ASA powinien być stosowany w znacznie mniejszej dawce niż przy działaniu przeciwzapalnym i przeciwbólowym. Działanie tego leku to nie tylko ograniczanie możliwości sklejania się płytek. Ważne jest też to, że lek ten działa przeciwzapalnie, tym samym ogranicza się ryzyko powstania niestabilnych blaszek miażdżycowych. Inne leki są mniej skuteczne, dlatego też stosowane są, jako środki dodatkowe do ASA. Czasem stosuje się je, gdy osoby po zawale są uczulone na kwas acetylosalicylowy. Pamiętaj, że naczynia wieńcowe dostarczają sercu tlen i paliwo, bez których nie mogłoby ono pracować. Serce jest bardzo wrażliwe na brak tych substancji. Jeśli nasze tętnice są zatykane stopniowo to objawy wystąpią podczas zdenerwowania i wysiłku. W takiej sytuacji mamy do czynienia z tak zwaną chorobą niedokrwienną serca.